Bir web uygulamasında imajları görselliği zenginleştirmek adına kullanırız.  Bu birbirinden bağımsız imajlar tarayıcı tarafında yüklenirken, sunucundan her biri için ayrı HTTP isteğinde bulunulur. Ne kadar çok imaj, o kadar çok istek demektir.  Bu istekler ne kadar çoksa, sunucuya da o kadar çok yük biner. CSS Sprite olarak bilinen bu teknikle, web uygulamasında kullanılan imajların mümkün olduğunca birleştirilerek, HTTP istek sayısının düşürülmesi ve dolayısıyla sunucuya binen yükün mümkün olduğunca azaltılması sağlanır.

Serinin bu dördüncü yazısında, Seamus Leahy ve Stuart Langridge tarafından geliştirilen teknikten bahsedeceğim. Bu teknik, yazıyla değiştirilecek blok elemanın yüksekliğinin 0px tutularak, yazının gösterilmemesi ilkesine dayanıyor. Arka planda resmin gösterilebilmesi için ise, resmin yüksekliğinde bir padding-top değeri uygulanır.

Serimizin bu ikinci yazısında İmaj Yerine Koyma Tekniklerinden Mike Rundle tarafında geliştirilen Phark Tekniği ile devam edeceğiz. Klasik FIR tekniğine göre Phark Tekniği bize erişilebilirlik ve gereksiz kod yazdırmama konularında avantajlar sunuyor.